Showcase

Welcome

On this site I will try to give you a glimpse of my little private universe. If you want to see, hear or read more, you just have to ask.
I try not to offend any copyrights: everything on this site is either made by myself or by friends, or it is stuff that is too unknown to keep it for myself.

Frits Jonker

CartON

Published: 2014-12-20 21:32:33

Ik wil de vrije dagen die ik de rest van dit jaar heb zo onnuttig mogelijk besteden. Dus ik heb vandaag onder andere uit zitten vogelen hoe ik van plastic pakpapier, dat ik op een rol van zes meter kocht, passende zakjes kan maken voor de betekende kartonnen verpakkingen. Omdat al die dingen verschillende formaten hebben, zal het nooit lukken om daar passende zakjes voor te kopen. Dat zou op zich mooier zijn, maar aan de andere kant: zelf dit soort zakjes maken is een klusje waar ik graag tijd aan besteed. Ondertussen luister ik naar interviews met Anthony Peake over zijn nieuwste boek, “The infinite mindfield”. Dat is een onderwerp waar veel onzin over wordt geschreven en verteld, en wat Anthony Peake allemaal vertelt hoop ik ook niet allemaal te onthouden, maar er zijn helaas zo weinig mensen die zich intensief met dit onderwerp bezig houden dat Anthony Peake een van de interessantere mensen is die zich op dit gebied uitspreekt. Ik heb al eerder op dit blog over zijn andere boeken geschreven. Als u tussen de regels door kunt lezen, is het fascinerende informatie.
Jon van den Berg stelde voor om het project “CartON” te noemen in plaats van “KartON”. Ik ga dat voorlopig doen, al is het nog maar een werktitel. Als die tentoonstelling er komt, is dat pas over een paar maanden en ik vermoed dat mijn plannen nog wel een paar keer zullen veranderen. Maar goed, de zelfgemaakte plastic zakjes zien er zo uit:

Als het lukt om replica’s van de tekeningen te maken die niet zijn te onderscheiden van de originelen (behalve als je ze uit de zakjes zou halen, want dan zie je op de achterkant van de originelen dat het Oreo- of Lavazza-verpakkingen zijn) ga ik doen wat ik eerder zei: dan zijn de zakjes te koop voor een paar euro en zit er af en toe een origineel tussen. Of niet natuurlijk, want ik zou mezelf niet vertrouwen als ik u was.

permalink - 1 comment

KartON

Published: 2014-12-20 15:51:22

Als er volgend jaar werkelijk een expositie van mijn betekende kartonnen verpakkingen komt, moet ik nog een hoop zaken verzinnen en beslissen. Nou vind ik dat toevallig erg leuk werk, dus of die expo er nou wel of niet gaat komen, ik ben vast begonnen aan de voorbereidingen.
Een belangrijke kwestie is of ik ook iets wil verkopen tijdens de expo. Ik weet dat nog niet. In principe hoeft het van mij niet, het moet vooral een kijk-tentoonstelling worden, geen verkoop-tentoonstelling. Maar als iemand per se iets wil kopen, is het natuurlijk raar omdat niet mogelijk te maken. Maar wat wil ik verkopen? En hoe? En voor welke bedragen?
Vandaag heb ik zitten knutselen aan een mogelijk verkoop-product: een zakje met daarin een origineel betekend stuk karton en een klein boekje met daarin het hele verhaal achter dit project.

Met het maken van zo’n origineel ben ik een uurtje bezig, en ik wil er minstens een uurloon van 25 euro voor krijgen als iemand het wil kopen. Dat maakt het dus een duur zakje. Maar zoals gezegd, voor mij hoeft er niks verkocht te worden, ik ben anaal genoeg om alles graag zelf te willen houden.
Het boekje moet natuurlijk ook los verkrijgbaar zijn en het moet wat mij betreft zo mooi mogelijk worden. Met veel foto’s en een lang verhaal over afvalverwerking en kunst. Ik zou heel graag een passende sponsor willen hebben, zodat het boekje goedkoop verkocht kan worden. Het liefst een bedrijf dat iets met vuilnis heeft te maken. Mocht u connecties in die richting hebben, wil ik daar graag gebruik van maken.
Misschien kan ik naast van die zakjes met originelen ook zakjes met replica’s maken. Met het 1 euro project heb ik ontdekt dat dat heel betaalbaar, maakbaar en mooi is. Zo’n replica is amper te onderscheiden van een origineel maar hoeft maar een paar euro te kosten. Misschien moet ik de originelen en de replica’s gewoon door elkaar doen en niemand vertellen wat wat is.

permalink - 2 comments

Saai

Published: 2014-12-20 10:43:37

Tussen nu en 5 januari heb ik volgens mij maar een paar dagen schilderwerk en ben ik dus vooral thuis. Ik heb me voorgenomen om zoveel mogelijk te gaan tekenen. Dat doe ik sowieso al, maar het vooruitzicht dat er vrijwel niks anders op mijn agenda staat is erg aantrekkelijk.
Gisteren heb ik weer eens wat tekeningen op mijn kast geplakt om te kijken hoe het eruit zou zien als je een hele ruimte vol hangt met dit soort werk:

Ik ben weer terug naar het uitknippen van de tekeningen. Ik heb heel lang complete verpakkingen volgetekend, maar op het moment vind ik de kleine objectjes toch mooier.

De komende dagen wordt dit blog heel saai. Ik waarschuw u maar vast.

permalink - 0 comments

Muizen

Published: 2014-12-18 15:38:33

We hebben last van muizen. Eigenlijk zijn er altijd al muizen in ons huis geweest, maar af en toe ontaard het. Afgelopen week hebben muizen alle voorraden aangevreten. Gabi heeft nu alles wat eetbaar is in plastic dozen gedaan, in de hoop dat de muizen hun heil ergens anders gaan zoeken.
Dat ze ons eten opeten is nog tot daaraan toe, maar de muizen eten ook de kartonnen verpakkingen. Omdat alles nu in afgesloten plastic dozen is gestopt, kreeg ik een heleboel verpakkingen op mijn bureau. Dit waren tot gisteren twee cornflakes dozen:

permalink - 3 comments

Northern soul

Published: 2014-12-16 22:43:58

Sjef Huurdeman gaf me deze zesdelige DVD-box:

Ik heb alle DVD’s bekeken. Dat wil zeggen, ik zat te tekenen en heb dus vooral geluisterd en met een half oog gekeken. Het was volgens mij ruim 24 uur materiaal. Ian Levine heeft alle nog levende zangers van platen die ooit een hit waren in de Northern Soul scene opgezocht, geïnterviewd en hun oude hit opnieuw laten inzingen of playbacken. Ook heeft hij mensen geïnterviewd die destijds deejay waren, de feesten bezochten, verzamelaars, enzovoort. Al mijn vragen over het fenomeen Northern Soul zijn voorlopig wel beantwoord.
Ik mag graag in een onderwerp duiken. Northern soul is een fascinerend onderwerp, al is het geen onderwerp in mijn favoriete top 25. Maar ik heb me geen moment verveeld met de eerste vijf DVD’s. De zesde was een making off, en die had er van mij niet bij gehoeven.
Het wonderlijkste is hoeveel artiesten geen idee hadden dat hun singel een hit was in Engeland en dat hun singels collectors items zijn. Maar ik zag weinig wrok, integendeel. Dat maakte sommige van die geportretteerde zangers ontroerend mooi. Ian Levine heeft er ook een paar naar Engeland gehaald om ze daar op te laten treden. Mensen die dachten dat hun singels totaal geflopt of zelfs nooit uitgebracht waren, werden geconfronteerd met een volle zaal die de teksten van hun liedjes woord voor woord meezongen. Dat alleen al maakt zo’n project alle moeite dubbel en dwars waard is.
Toch had ik na afloop van die zes DVD’s last van het gevoel dat ik naar een documentaire van een sekte had zitten kijken. Maar goed, wel een sekte met heeeele goeie muziek.

En zaterdagavond is er weer een Sul Club in de Badcuyp, voor de liefhebbers!

permalink - 1 comment

Punk

Published: 2014-12-13 11:49:31

Er is nog steeds een kans dat er begin volgend jaar een expositie komt van de betekende kartonnen verpakkingen. Ik probeer me daar nu nog niet al te veel gedachten over te maken, maar dat is lastig. Het zou geweldig zijn om een ruimte te mogen vullen met al die kartonnen tekeningen!
Onlangs was hier een bevriende kunstenaar op bezoek. Zij zag een paar van die kartonnen dingen liggen en vroeg wat het voorstelde. Ik had daar op dat moment geen antwoord op. Het stelt niks voor, ik vind het gewoon mooi en ik maak dit graag. Dat lijkt me voldoende. Maar kennelijk geldt dit niet voor iedereen.
Het is me al vaker opgevallen dat mensen niet gek zijn op dingen die niet voldoen aan de ongeschreven criteria van kunst. Wat niet in een lijst zit, van goedkoop materiaal is gemaakt en nergens op lijkt, wordt niet herkent als kunst. Ik denk dat ik slim genoeg ben om “kunst” te maken, maar alles wat ik maak is geboren uit een afkeer van dit soort “kunst”. Dat is niet mijn wereld.
Op de Beurs van kleine uitgevers bekeek ik een map met pakweg 100 printjes in ringbandmappen. Het ging over punk in Nederland en ik was geïnteresseerd. Tot ik hoorde dat die map 150 euro kostte. Omdat ik de afgelopen weken elke dag prints had laten maken voor de 1 euro boekjes, had ik al snel uitgerekend dat de maakkosten van die map hooguit 25 euro waren. Iedereen mag voor haar of zijn werk vragen wat zij of hij wil, maar ik ga geen onredelijke bedragen betalen. En dit ging ook nog over punk! Ik raakte in de war en wilde geen discussie. Daar was ik op dat moment ook veel te moe voor. Maar het voorval blijft door mijn hoofd spoken.
Het mooie was dat de man die de map verkocht, als reactie op mijn opmerking dat ik het niet erg punk vond om een map met kopieën voor 150 euro te verkopen, tegen mij zei dat ik er ook niet erg punk uitzag. Ik had een jasje aan en mijn nieuwe Van Bommel schoenen en kennelijk kon hij daar niet doorheen kijken. Punk is verworden tot een stijl; de inhoud is losgezongen van de vorm. En mensen kunnen de vorm en de inhoud heel vaak niet uit elkaar houden.
Als de expo er komt, zal dit voorval een leidraad zijn voor wat ik daar wil laten zien.

permalink - 4 comments

Karton

Published: 2014-12-12 11:06:47

Inmiddels ben ik weer volop kartonnen verpakkingen aan het betekenen. Hier is een greep uit wat er hier rondslingert:

permalink - 1 comment

Beurs (10)

Published: 2014-12-11 18:35:51

Ruud Hulleman maakte een fraaie video-impressie van de Beurs van kleine uitgevers. Voor de mensen die willen weten wat ze ongeveer hebben gemist:

En dit zijn de boekjes die Marijn en Fake hebben gemaakt en die nu bij mij in mijn werkruimte staan te pronken:

Ik stond zelf afgelopen zondag vooral te kletsen en heb maar twee keer een rondje gedaan op zoek naar mooie dingen. Dat leverde dit stapeltje op:

Via FaceBook komen er vragen of er nog boekjes te koop zijn. Dat was eigenlijk niet de bedoeling, maar er ligt nog een kleine hoeveelheid restanten. Als iemand daar tien euro voor over heeft, stuur ik een pakketje van tien boekjes.

permalink - 3 comments

Beurs (9)

Published: 2014-12-09 21:39:22

Nou, dat was me wat, die Beurs voor kleine uitgevers. Als antwoord op het fiasco van vorig jaar (drie exemplaren van Het Geluid van Amsterdam verkocht) bedacht Fake Booij dat we dit jaar alleen maar dingen van 1 euro zouden gaan verkopen. Ik vond dat een briljant idee. Voor 1 euro kun je tegenwoordig best iets maken, en het werk vind ik alleen maar leuk. Dus Marijn Kloosterboer, Fake en ik bedachten allerlei boekjes die met veel moeite maar weinig geld in een oplage van 15 a 20 exemplaren gemaakt konden worden. Er lagen er op de stand 38:

De eerste man die iets kocht, pakte 1 boekje en vroeg aan Fake of het ook kon voor 90 cent. De tweede koper trok een biljet van 50 euro uit zijn zak en kocht ongezien alles. Een andere koper had een liniaal bij zich waarmee ze de boekjes mat. Ze verzamelde kleine boekjes, maar die mochten niet groter zijn dan een bepaald aantal centimeters. Flink wat mensen hielden een boekje omhoog en vroegen : “Wat is dit?” Ik had ook een paar boekjes zo gemaakt dat je ze niet kon inkijken. Zoals de twee delen met elk zestien kleurenprintjes van handgeletterde spreuken. Ik zou denken: voor 1 euro neem je dat risico, maar omdat het niet open mocht, legden een hoop mensen het boekje weer terug. Ook waren er mensen ie het 1 euro bord eerst niet zagen. Toen ze erachter kwamen dat alles 1 euro kostte gingen ze pas kijken wat er nou eigenlijk op de tafel lag. ER stond op de poster ook de regel dat elk tweede exemplaar van dezelfde titel 2 euro was, en het 3e 3, enzovoort. Dit om te voorkomen dat iemand van een titel alle exemplaren kocht. Marijn, Fake en ik waren te slappe verkopers om mensen werkelijk het dubbele te laten betalen. Het ging verder ook allemaal te soepel en leuk om ons daar druk over te maken. De meeste mensen die iets kochten waren aardig en enthousiast. Wel waren het bijna allemaal mensen die ik al kende. De rest van de Beurs-bezoekers kwam duidelijk niet voor onze handel. Het pijnlijkst was een man die ik al heel lang ken. Hij stond heel lang pal voor onze tafel te praten met een vriend, zodat niemand bij onze boekjes kon. Vervolgens praat hij een half uur met mij. En daarna gaat hij weg zonder een blik op de tafel te hebben geworpen of ook maar een vraag te hebben gesteld over dit project.
Want dit was natuurlijk een project dat niet bedoeld was om geld mee te verdienen. Het was een poging om de Beurs leuker te maken, om te kijken wat er mogelijk is met drie mensen en een minimaal budget, en om te kijken hoe mensen om een tafel vol 1 euro-boekjes reageren. Ik vind geld een fascinerend onderwerp. Als ik iets maak en zeg dat het tien euro kost, betekent het voor anderen kennelijk iets heel anders dan dat ik zeg dat het 1 euro kost. IK had ook een paar boekje genummerd en gesigneerd; dat maakt het voor sommige mensen meteen ook iets heel anders. Ik snap dat niet goed. Het is maar een spel, het is allemaal niet echt waar.
ER waren een paar mensen gekomen naar aanleiding van mijn blogposts op FaceBook. Dat vond ik leuk, want ik weet niet wie dit blog lezen en denk er zelden bij na dat mensen het serieus nemen.
Na afloop probeerden Marijn, Fake en ik uit te rekenen of we nou winst of verlies hadden gedraaid. We hadden 350 boekjes verkocht, maar de onkosten waren niet helemaal duidelijk. Ook hadden we niet alledrie evenveel boekjes gemaakt, waren de maakkosten van elk boekje verschillend en hadden we van elk boekje verschillende aantallen over. Ik denk dat we min of meer quitte hebben gespeeld. Maar al hadden we dik verlies gehad, ik zou het volgend jaar meteen weer doen. Maar dat gaat niet gebeuren, want Fake heeft diezelfde avond al iets veeeeel beters bedacht. Maar daar mag ik u nog niets over vertellen.

permalink - 1 comment

Spreuken

Published: 2014-12-09 20:16:28

Op de beurs lagen twee verschillende spreuken-boekjes, elk met zestien kleine prints van letteringen die ik van mijn favoriete spreuken heb gemaakt.

Ik heb er veel meer geletterd, maar het zijn vaak spreuken die anderen mooi vinden en waar ik niet altijd wat mee heb. Met name onze dochter komt regelmatig met een spreuk die zij goed vind. Niet zelden deel ik haar smaak,maar soms snap ik haar keuze niet, zoals bij deze:

Maar soms snap ik mijn eigen keuzes achteraf ook niet echt meer, zoals bij deze:

De inhoud is okee, maar het is geen sterke spreuk, vind ik nu. En mijn digitale bewerking maakt het allemaal niet beter, to say the least.

Tineke van Brederode stuurde me een spreuk van Joanneke Meester, die ik wel heel mooi vind:

En de laatste die ik de afgelopen dagen letterde was er eentje die iemand me vertelde, maar ik weet niet meer wie:

De letteringen van bovenstaande spreuken zijn tamelijk obligaat. Dat probeer ik natuurlijk te voorkomen, maar soms komt er gewoon niks spannends uit.

permalink - 0 comments

Toekomstvoorspellingen

Published: 2014-12-08 10:48:10

Gisteren ruimde ik een schaaltje op waarin een toetje had gezeten dat Gabi had gegeten. Sommige waarzeggers kijken naar dit soort dingen om iemands toekomst te voor spellen of karakter te analyseren. (Dat is trouwens min of meer hetzelfde, maar dat is een heel ander verhaal, wat ik nu niet ga vertellen.) Ik heb er een foto van gemaakt:

Je hoeft geen psychologie te hebben gestudeerd om te weten wat voor prominente karaktereigenschappen iemand heeft die zo een dessertschaaltje achterlaat.
Na de Beurs-avonturen is het gewone leven weer begonnen. Ik had een hele stapel oud papier liggen waar ik de afgelopen weken niet aan toekwam. Daar zat onder andere een catalogus van Lush tussen. Lush is een zeepwinkel, waar je stukjes zeep kunt kopen voor bedragen waar je ook een maaitijd voor kunt krijgen. In de catalogus staan die zeepjes afgebeeld en ik heb er een collage van gemaakt:

Er ligt nog een stapel van minstens ze twintig centimeter oud papier dus de komende dagen is ook mijn toekomst zeer voorspelbaar.

permalink - 1 comment

Beurs van kleine uitgevers (9)

Published: 2014-12-06 10:32:42

Over een paar uur begint de Beurs van kleine uitgevers in Paradiso. Ik had gisteren alle handel al ingepakt, maar bedacht vanochtend dat ik twee klein dingetjes vergeten was. Dus toen onze dochter vanochtend wakker werd, zag ze mij aan de keukentafel zitten knippen en plakken. “Weer voor die Beurs? Hoeveel boekjes denk je wel niet te gaan verkopen? Dit kan toch nooit winst opleveren.”
Ik had mijn antwoord voorbereid: “Er zijn mensen die meer geld betalen om een voetbalwedstrijd te mogen zien. Ik heb dagen plezier gehad aan de voorbereidingen, omgerekend kost dit hele feest me nog geen euro per uur.”
Dit zijn nog wat uitgaven die in de doos zitten:

De rest zult u vanmiddag zelf moeten komen bekijken!

permalink - 1 comment

Beurs van kleine uitgevers (8)

Published: 2014-12-05 01:40:12

Vandaag min of meer alles klaar gemaakt voor de Beurs van Kleine uitgevers, aanstaande zondag in Paradiso. Er moeten nog wat kleine dingen gebeuren, maar daar heb ik nog anderhalve dag voor, dus dat gaat wel lukken.
Hier is een ding dat te koop zal zijn:

En hier is nog een boekje:

En hier nog eentje:

Dit is een project waar ik heel gelukkig van word. Het gaat mij vooral om de voorbereiding: de brainstorm-avonden met Marijn Kloosterboer en Fake Booy, het maken van dummies, het knippen en plakken, het kopiëren. En ondertussen nog veel meer andere dingen bedenken die er nooit van zullen komen.
Dor dit project heb ik mijn plezier in het maken van kleine boekjes teruggevonden. Tot een jaar of tien geleden was dat mijn lust en mijn leven, maar ik was het een beetje kwijt. Zelfgemaakte boekjes zijn een raar verschijnsel: het kost een hoop moeite en geld om ze te maken, maar voor de meeste mensen ziet het er niet echt aantrekkelijk uit. Als je alles zelf doet in een oplage van 20 exemplaren kun je niet concurreren met een grote uitgeverij. Het resultaat ziet er meestal wat klunzig uit en is relatief duur. De charme die het voor mij en een selecte groep liefhebbers heeft, ontgaat helaas een hoop mensen. Maar het gaat erom dat er een hoop dingen zijn die grote uitgeverijen nooit zullen doen en dat het een geweldig gevoel is om dat in je eentje te doen, ook al levert het niets op en rammelt het resultaat aan alle kanten. Het is DIY op een terrein waar relatief weinig mensen zich begeven. Je wordt er niet rijk of beroemd mee, het is allemaal te marginaal om effect te sorteren, maar toch. Ik kan me weinig voorstellen dat zo plezierig en bevredigend is.
De Beurs zelf is eigenlijk bijzaak. Ik heb mijn grootste lol al gehad. Op zo’n beurs ga ik eigenlijk liever bij andere stands kijken en met mensen kletsen dan mijn eigen spullen verkopen. Gelukkig staan we er met zijn drieën en heb ik daar vast alle gelegenheid voor. Maandag zult u de oogst kunnen lezen in dit blog!

permalink - 1 comment

Beurs van kleine uitgevers (7)

Published: 2014-12-04 00:10:16

Vandaag deze uitgaven gemaakt voor de Beurs van zondag in Paradiso:

Dit is een van mijn favorieten. Het is altijd lastig om zo’n stapeltje op je bureau te zien en er dan ineens door de ogen van een willekeurige bezoeker van zo’n beurs naar te kijken. Ik herinner me dat ik een jaar of twintig geleden ook een keer stond met allemaal gefotokopieerde boekjes. Een tafel vol, maar vrijwel niets verkocht, ondanks dat het voor de maakprijs werd aangeboden. En dan de vreemde blikken van de mensen die er voorbij liepen… Pas veel later begreep dat veel mensen bang zijn van dingen die ze niet kunnen plaatsen en dat het waarschijnlijk geen afkeuring was, zoals ik toen dacht.
Nu kan het me weinig meer schelen. Ik ken genoeg mensen die mijn werk mooi of interessant vinden, meer zou leuk zijn, maar niet meer van groot belang. En toch: het maken van boekjes is altijd een confrontatie met al mijn diepere motivaties. Ik ken ze inmiddels wel, maar het blijft ongemakkelijk.
Dit is een ander boekje dat zondagmiddag in Paradiso op tafel zal liggen. En Pieter, er is een envelop onderweg!

permalink - 2 comments

Beurs van kleine uitgevers (6)

Published: 2014-12-03 09:04:48

Het idee om dit jaar naar de beurs te gaan kwam van Fake Booy. Tussen al die vage projecten waar we al jaren mee bezig zijn, en waarvan duidelijk is dat het toch nooit echt iets gaat worden, moeten er een paar zitten waarvan we een boekje kunnen maken voor de Beurs van Kleine Uitgevers. Dat idee bedacht hij de dag na de Beurs van vorig jaar. Op zo’n moment lijkt alles zo makkelijk dat ik dacht dat ik het in een maandje wel voor elkaar krijgt. Helaas krijg ik nu te maken met de werkelijkheid, die iemand ooit omschreef als “a plot against your dreams”. Maar dit boekje komt er zondag te liggen:

permalink - 0 comments