Showcase

Welcome

On this site I will try to give you a glimpse of my little private universe. If you want to see, hear or read more, you just have to ask.
I try not to offend any copyrights: everything on this site is either made by myself or by friends, or it is stuff that is too unknown to keep it for myself.

Frits Jonker

Spreuken

Published: 2015-02-26 09:14:09

Vandaag alleen teksten zonder woorden:

permalink - 1 comment

Aandacht

Published: 2015-02-26 09:11:02

permalink - 1 comment

Metafysische zwaartekracht

Published: 2015-02-24 14:54:18

Gisteren Interstellar gezien. Eindelijk weer eens een echte science fiction film, en drie uur! Een van mijn favoriete scenes is er eentje waarin de hoofdpersoon tijd ervaart als een ruimte. Hij zit in een soort hyperkubus, waarin hij alle momenten uit zijn leven kan zien. Allleen al hoe dat in beeld is gebracht, is indrukwekkend en de hele film tien keer waard.
De film haakt naadloos aan op een gedachte die ik al langer in mijn hoofd heb: het maakt niet uit waar of wanneer je leeft. Dit is trouwens altijd het zwakke punt van sci-fi verhalen, omdat die gebaseerd zijn op een probleem, dat opgelost moet worden door ergens iets te veranderen. Maar zo werkt het Leven volgens mij niet. Het enige dat ik kan veranderen is mijn innerlijke houding; de omstandigheden zijn immers gevolgen, geen oorzaken.
Ik luisterde onlangs weer eens naar een aflevering van Coast to coast, met een interview met Jim Elvidge. (De uitzending begint trouwens met een interview met een zeer heldere psycholoog; als u tijd hebt, luister dan dus ook even naar het eerste uur!) Jim Elvidge is een spreekbuis voor het idee dat de werkelijkheid een digitale grondslag heeft. Hij doet daarin onder andere deze uitspraak:

In Interstellar is het verhaal gebaseerd op een idee dat ik fascinerend vind: het idee dat er communicatie mogelijk is met het verleden. (Of met de toekomst, dat is natuurlijk maar net hoe je er over denkt.) Hoe dit idee in Interstellar is uitgewerkt, is leuk voor een film, maar naar mijn idee ongeloofwaardig. Ik denk dat als het waar is, dat de communicatie dan mentaal zal zijn.
Vannacht lag ik daar over te denken en dromen en ik werd wakker met deze zin in mijn hoofd:

De gedachte erachter is dat we altijd in een relatief verleden leven: wat wij als het “nu” ervaren is al gebeurd. Onze zintuigen lopen immers achter feiten aan. Ingrijpen op wat er gebeurt is dus tamelijk tricky en meestal volslagen zinloos. Dit wetende zou ik mezelf in het verleden deze boodschap sturen: maak je nergens druk over, bemoei je nergens mee, probeer niets of niemand te veranderen, geniet zoveel mogelijk!
Ik zie mijn vroegere versies als schetsen van mijn huidige zelf. Maar mijn huidige zelf moet dan weer een schets zijn van mijn toekomstige, verder ontwikkelde zelf. Met andere woorden: het leven maakt me met de snelheid van 60 minuten per uur tot iemand die ik al ben, in de toekomst. De vraag is: kan ik dat proces versnellen of beïnvloeden? Ik denk dat ik het alleen kan vertragen, door me te verzetten tegen een verandering die ingebouwd lijkt in het proces. Iemand noemde Liefde ooit “metafysische zwaartekracht”. Liefde is dan de kracht die mij aantrekt om te laten worden wat ik in wezen allang ben en altijd al geweest ben. Wat ik van mezelf gemaakt heb, mijn hele persoonlijkheid, alles waar ik in geïnvesteerd heb, dat zit grote delen van de dag alleen maar in de weg. Ik zou me kunnen overgeven aan deze metafysische zwaartekracht in plaats van te proberen er zelf iets anders van te maken dat het toch niet is.

permalink - 0 comments

Spreuken

Published: 2015-02-23 15:34:48

Hier zijn weer eens wat spreuken die op recentelijk mijn pad kwamen:

permalink - 0 comments

Vrijheid

Published: 2015-02-22 14:24:50

In veel religieuze boeken wordt er op gehamerd dat de schepping niet ergens in het verleden plaats vond, maar een continu proces is. De wereld wordt NU geschapen, niet in het verleden.
Daar heb ik al vaker over geschreven, maar vandaag bedacht ik dat het zorgvuldiger kan worden gezegd dan ik eerder gedaan heb. Waar het om gaat is dat situaties uitsluitend in het NU worden gecreëerd. Objecten, dode dingen dus, kunnen in het verleden gecreëerd zijn en in het NU rondhangen, maar alles wat leeft kan alleen maar NU worden gecreëerd. Het Leven is uitsluitend NU. Alle verleden is dood. Er is ook geen toekomst, want die moet nog gecreëerd worden.
Dit is natuurlijk maar een idee. De werkelijkheid is nooit een idee, maar de werkelijkheid kan helaas alleen maar beschreven en begrepen worden met behulp van ideeën.
De kunst is om echt in het NU te leven en niet met allerlei touwtjes aan een dood verleden vast te zitten. Dat is eigenlijk mijn enige echte wens.
De aanleiding voor dit verhaal is een video van Nina Simone die ik op FaceBook zag. De tekst is geweldig, maar de aanwezigheid van Nina Simone nog meer. Misschien projecteer ik iets wat er niet is, maar ik zie hier een vrouw beleven wat ze zingt.

Voor alle duidelijkheid, ditis de originele versie va het lied:

Ik weet natuurlijk niet wat er precies gebeurde tijdens de uitvoering in Montreux, maar ik denk dat Nina op dat moment echt de vrijheid ervoer waar dit lied over verteld. Het is een mooi voorbeeld van wat muziek kan doen.

permalink - 0 comments

Faut haut

Published: 2015-02-21 15:17:28

Gisteren naar een feest in De Kring geweest. Daar was ik nog nooit binnen geweest. Het leek me geen plek voor mij. Ik houd sowieso niet van besloten clubs. Maar gisteren speelden de Spinshots en mocht je er gewoon binnen als je een kaartje kocht.
De Spinshots zijn altijd dik de moeite waard, maar daar heb ik al vaak genoeg over geschreven. De avond was een succes omdat ik het leuk vind om te zien hoe het er op een feest aan toe gaat, wat voor mensen er zijn. En er werd gedanst.
Maar de echte verrassing was de tweede band: Faut Haut. Nog nooit van gehoord, maar al bij het eerste nummer gingen mijn sensoren bliepen, ook al had ik toen nog geen idee wat dit zou gaan worden. Dat had ik na afloop nog steeds niet, maar toen had ik wel het gevoel dat ik een van de origineelste optredens in tijden had meegemaakt.
Vier jongelui, die volkomen ontspannen tamelijk ingewikkelde dansmuziek maakten die naar mijn idee nergens op lijkt. Misschien een beetje op DEVO en in de verte ook op James White & The Contortions, maar dat is niet meer dan een indicatie. Hier is mijn favoriete nummer van de avond:

Niet alle liedjes die Faut Haut speelden waren zo uptempo, en eigenlijk ware vooral de langzame nummers het dansbaarst. De hele ceedee is te beluisteren op YouTube, dus u kunt een beetje voelen wat u gisteren hebt gemist.

permalink - 2 comments

Wraak

Published: 2015-02-20 12:43:17

permalink - 6 comments

Muziek

Published: 2015-02-19 23:02:01

Ooit, in de jaren tachtig, drumde ik in een rockabillybandje. Als drummer. De gitarist woon tegenwoordig in Slovenië en speelt daar in diverse rockabillybands . Hier is een video van Clockwork Psycho:

De bassist kom ik af en toe tegen bij concerten, maar hij maakt geen muziek meer. De zanger heb ik heel lang niet gezien,maar vandaag stuurde hij een link naar drie liedjes die hij helemaal in zijn eentje heeft gemaakt. In het begin had de band een zangeres; die zingt volgens mij ook niet meer.
Ik ben heel blij dat ik niet meer in een band zit. Los van de pijnlijke confrontaties met mijn muzikale tekortkomingen, is er altijd dat gedoe. Het sjouwen met spullen, het geëmmer met apparatuur, al die botsende ego’s, dat is niet echt iets waar ik gelukkig van word.
Waar ik wel gelukkig van word,is singeltjes. Vandaag was ik voor het eerst in lange tijd weer eens bij Concerto. In de 1 euro bakken vond ik behoorlijke lading fraaie plaatjes. Met als knaller de singel “Janus” van Peter en zijn Rockets. Ik had hem op elpee, maar op singel is natuurlijk veel leuker. Ik draai hem bijna altijd als ik ergens mag draaien, en het levert altijd een reactie op. Hij staat niet op Youtube, dus dan maar zo:

Andere verrassingen die ik bij Concerto kocht was een B-kant van een late singel van The Village People:

Verder veel soul gekocht, zoals deze van Jackie Moore:

En ook een leuke verrassing waren de twee singels van De Sgeurvreters. Twee dezelfde, het epeetje dat ik al had, maar ik dacht: er zijn vast twee lezers van dit blog die dit kleinood ook wel in zijn of haar kast wil hebben staan. Hier zijn de Sgeurvreters tijdens een recente repetitie:

permalink - 0 comments

Sharon Jones

Published: 2015-02-18 21:06:10

Op mijn lijstje met vrouwen waar ik graag naar kijk, staat Sharon Jones heel hoog. Haar levenslust, haar bewegingen, haar intensiteit, maar ook gewoon hoe ze eruit ziet. Ik vind haar honderd keer aantrekkelijk dan alle modellen die ik de hele dag op abri’s zie.

Een paar jaar gelden leek er even een tegenbeweging te zijn die probeerde een einde te maken aan de zielige meiden die als modellen worden gebruikt. Veel van die meiden zien er zo ongezond uit dat ik er onwel van word. Ik snap werkelijk niet wat er aantrekkelijk aan is. Niet alleen vind ik ze ziekelijk dun, bleek en saai, ze lijken ook gespeend van alle levenslust. Nee, dan Sharon Jones, daar kun je fijn een avond mee uit, lijkt me.

En voor alle duidelijkheid, ik bewonder Sharon Jones in de eerste plaats als zanger. Maar het ene kan niet losgezongen worden van het ander. Ik houd niet van de muziek van Madonna om precies dezelfde, maar omgekeerde, redenen waarom ik wel van de muziek van Sharon Jones houd.

permalink - 1 comment

cARTon

Published: 2015-02-17 12:19:59

Het aantal verpakkingen dat ik per dag beteken, varieert nogal. Maar het is er altijd wel eentje en dat betekent dat er steeds ineens een behoorlijke stapel ligt. Hier zijn wat vage foto’s van recente maaksels:

Ik geef er de laatste tijd veel tekeningen weg. Dat wil ik aan een kant liever niet. Maar er zijn behoorlijk wat mensen in mijn directe omgeving ernstig ziek en het enige dat ik kan doen is af en toe wat post sturen.
Ik hink op twee benen. Enerzijds is er de wens om van mijn werk te kunnen leven. Maar omdat ik nog nooit iets verkocht heb, denk ik er ook vaak aan om alles dan maar gewoon weg te geven. Ik lig er niet wakker van, maar het is wel een onopgelost vraagstuk dat te vaak door mijn hoofd spookt. Vergeleken met mensen die te kampen hebben met een terminale ziekte is dit natuurlijk een verwaarloosbaar dilemma, waarvoor ik me soms bijna schaam. Maar het leven is ingewikkeld: ik ben grote delen van de dag full time bezig met totaal onbelangrijke zaken en ondertussen denk ik na over zaken die ik veel belangrijker vind, maar waarvan ik geen idee heb wat ik er aan zou kunnen doen. Zoals mensen in mijn omgeving die ziek zijn of zwaar depressief, of gewoon eenzaam. Iemand wordt natuurlijk niet beter als ik hem of haar een tekening stuur, maar ik geloof dat het vooral mij helpt. Het leven is ingewikkeld…

permalink - 3 comments

Pacific Parc (2)

Published: 2015-02-16 11:42:08

Gisteren een toffe middag gehad met Sjef Huurdeman in Pacific Parc. Van twee tot negen platen draaien voor een publiek dat niet voor jouw platenkeuze komt, is een stuk makkelijker met zijn tweeën. En voor mij is het voor een deel ook studie. Ik blijf gefascineerd door muziek, deejayen, dansen en uitgaan.
Toen ik aankwam, was Sjef er nog niet, dus ik heb alles vast klaar gezet. Vaak is het deejay eiland een rommel na zaterdagavond. Dit keer was het de limit: bij een van de pickups ontbrak de naald en een van de twee ceedeespelers ging niet open of dicht. Ik neem voor de zekerheid sowieso altijd minstens een eigen ceedeespeler mee.
Het personeel dat hier werkt zijn de aardigste en geduldigste mensen die ik in de horeca tegenkom. Dus wij krijgen koffie en er wordt wat geregeld. Ook de baas, Martijn, kijkt nergens meer van op. Hij zette een nieuw element op de pickup, en zegt “Pacific Parc, hè…”
De ceedeespeler is een nieuwe. Er stond eerst een frontlader, die de ceedees opslurpt zoals een autoceedeespeler. Deze nieuwe heeft laadbakjes, waar je de ceedees in moet leggen. De zaterdagavonddeejay had dat niet helemaal begrepen. Omdat het me dwarszat, heb ik geprobeerd te snappen wat er mis was en toen bleek dat er meerdere ceedees in de speler vastzaten. Alsof het een krokettenautomaat is, waar je extra munten in blijft goooien als je je kroket niet krijgt. Ik kreeg er twee ceedees uit, maar de derde zat buiten bereik van mijn vingers.
Tijdens het opruimen, vond ik een handvol ceedees tussen de stekkers en snoeren en onder de oude kleding die onder de apparatuur lag. God weet hoe lang die daar al liggen; ze zijn allemaal volkomen ondraaibaar. Behalve de ceedees die ik uit de speler heb gepeuterd:

Op de ene ceedee staan wat punk, surf en rock’n’roll nummers, op de andere recente Amerikaanse hiphop. Maar de ceedees slaan over, dus na een eenmalige beluistering heb ik ze weggegooid. Ik gebruik Shazam om titels van nummers te achterhalen die ik goed vind; dat is een geweldige uitvinding. Ik gebruik het ook op de dansvloer; ik maak een foto van de titel zonder te kijken en ga de volgende dag uitzoeken of het echt zo’n goed lied is als ik op dat moment dacht. Soms valt dat erg tegen. Dat is wat deejayen zo fascinerend maakt: iemand kan een plaat beter doen klinken door hem in een bepaalde context te draaien.
Zondag was hier overigens geen sprake van. Ik weet niet waar Sjef en ik mee bezig zijn, maar het lijkt op de muzikale equivalent van een ontdekkingsreis naar de binnenlanden van Afrika. Af en toe komt er iemnd op ons af om te vragen wat we draaien of om te laten weten dat het niet onopgemerkt is gebleven. Een enkele keer steekt iemand met een grijns zijn duim omhoog. Maar de meeste mensen zitten te praten, te eten en drinken of een spelletje te spelen en geven geen enkel blijk van registratie van muziek.
Een van de thema’s was psychedelische soul. Ik had mijn platenkast overhoop gehaald en de mooiste nummers op een ceedee gebrand.

Dat wilde ik al langer een keer doen. Het is niet echt mijn specialiteit. Veel psychedelische soul is matig tot slecht dansbaar. Als je er thuis met de koptelefoon naar luistert, klinkt het heel anders dan wanneer je het over speakers draait. Teveel instrumenten, te weinig gedefinieerde beat, te lange nummers, en vaak veel ontsporingen. Maar er zitten natuurlijk killer-nummers tussen, en ook liedjes die extreem dansbaar zijn. The Chambers Brothers bijvoorbeeld, en dan met name deze elpee:

Ik vind het leuk als de teksten ook ergens over gaan. Op de compilatie die ik ooit ga maken, zal dat ook zeker het geval zijn. Het liefst wordt het een danscompilatie met alleen maar nummers over pollution en revolution. Tips zijn meer dan welkom!

permalink - 0 comments

Pacific Parc

Published: 2015-02-15 13:40:22

Vandaag, zondag dus, sta ik weer naast Sjef Huurdeman in het diskjockey-eiland van Pacific Parc. De tmea’s van deze sessie zijn psychedelische soul, crime-tunes en artiesten die hun hits in een vreemde taal zingen. Ik had de tijd dus ik heb er werk van gemaakt. Met name de verzameling liedjes van bekende artiesten die zich vergrijpen aan vreemde talen zal de bezoekers van Pacific Parc toch af en toe een wenkbrauw doen fronsen.

Hier is een voorbeeld, The Supremes die een van hun hits in het Duits doen.

Dit is trouwens een van de betere liedjes uit de verzameling die ik meeneem om Sjef wakker te houden. Veel andere artiesten hadden aanzienlijk meer moeite om de vertaling van hun hit in te zingen. Hier is bijvoorbeeld Dusty Springfield met “Auf”:

Hoe goed het ook gedaan is, het blijft een uiterst vervreemdende ervaring om een lied dat je uit je hoofd kent in een vreemde taal te horen, gezongen door de originele zangers. Hier zijn de Moody Blues:

Ik denk dat de bezoekers van Pacific Parc heel blij zijn dat ik maar twee uur van dit soort muziek bij me heb. En dan komt Sjef natuurlijk ook nog met een flinke lading van dit soort audio terreur aanzetten. Maar als de zaal leeg is, gaan we psychedelische soul en crime-tunes draaien. Dat wordt genieten!
Ik heb de meeste van deze liedjes gekregen van John K. Op een van zijn ceedees staat een nummer van Tony Cavanaugh , “Hummel Twist”. Ik ken de man niet en dat is eigenlijk wel belangrijk in dit genre. Maar als je zo ongelooflijk goed de plank misslaat als Tony Cavanaugh hoef je wat mij betreft niet bekend te zijn:

permalink - 0 comments

Spreuken

Published: 2015-02-14 10:51:46

Op YouYube staan een heleboel concerten van bands die ooit ergens op televisie zijn uitgezonden. Ik mag daar graag naar kijken/luisteren. Op plaat vind live-registraties bijna altijd minder interessant dan de studio-opnames, maar met beeld erbij is het andere koek.
Ik was al een fan van Sharon Jones & The Dap-Kings maar als ik haar op het podium te werk ziet gaan, is dat wel heel erg inspirerend en aanstekelijk. Hier is zo’n concert, in Nancy, Frankrijk. Tegen het einde doet ze haar dansgeschiedenis-act en ook al hebt u geen zin om het hele concert te bekijken, kijk dan even naar dat stukje:

En dit is ook erg mooi: een documentaire over Sharon Jones en Charles Bradley. Met name het einde, waarin Sharon improviseert in een nachtclub, laat goed zien hoeveel soul deze dame heeft. En dan te bedenken dat ze tot een paar jaar geleden overal werd afgewezen:

Ondertussen letterde ik twee spreuken die FB-vriend Bert Busse me stuurde:

En eentje van Dirk Koorn:

En eentje van Ciigii Gilissen:

permalink - 0 comments

Daily expo

Published: 2015-02-13 18:11:31

Vandaag de hele dag thuis gezeten en toen ik bij het opruimen drie velletjes licht crème papier vond, heb ik die volgetekend. Ondertussen luisterde ik onder andere naar Charles Bradley, maar dat valt aan de tekeningen niet af te zien, geloof ik.

Hier is een documentaire die over Charles Bradley is gemaakt:

permalink - 0 comments

Spreuken

Published: 2015-02-12 11:51:58

Vandaag weer hetzelfde recept als gisteren: spreuken!

En dan ga ik nu maar eens mijn scanner schoonmaken.

permalink - 1 comment