Showcase

Welcome

On this site I will try to give you a glimpse of my little private universe. If you want to see, hear or read more, you just have to ask.
I try not to offend any copyrights: everything on this site is either made by myself or by friends, or it is stuff that is too unknown to keep it for myself.

Frits Jonker

Beurs van kleine uitgevers (2)

Published: 2014-11-26 20:11:44

Met nog maar anderhalve week te gaan voor de Beurs van Kleine Uitgevers in Paradiso, valt er nog een heleboel te doen aan het project dat Marijn Kloosterboer, Fake Booij en ik bedacht hebben. Het plan was om alles rond juni al af te hebben, maar inmiddels zou het al mooi zijn als we de helft op tijd af hebben.
Maar deadline of niet, ik vermaak me uitstekend met dit project. Voor al het maken van dummies en het bedenken van dingen waar echt helemaal geen tijd voor is vind ik plezierig.

Op de foto staan drie dummies van boekjes die ik voor de beurs zou willen maken. Eentje ga ik zeker niet halen, bij de andere twee is er nog hoop.
Het is jammer dat ik u er verder niets over mag vertellen van Fake want ook al gaan we het initiële plan niet realiseren, het is zeker een geweldige actie. Misschien niet zozeer voor de bezoekers van de Beurs, maar voor mijzelf.

permalink - 0 comments

Beurs van kleine uitgevers

Published: 2014-11-25 11:22:49

Over twee weken is het weer zover: de jaarlijkse beurs van kleine uitgevers in Paradiso! Na het fiasco van vorig jaar, bedachten Marijn Kloosterboer, Fake Booij en ik een plan om te voorkomen dat we dit jaar weer met minder geld naar huis gaan dan we van te voren op zak hadden. Helaas mag ik u van Fake niet vertellen wat dat plan is. En wie Fake kent, weet dat het heel verstandig is dat ik dat dus ook niet ga doen. Maar ik ga de komende dagen wel een paar tipjes van de sluier oplichten.

Op de foto ziet u twee kleine boekjes die we op de beurs gaan proberen te verkopen. Plus een stempeltje dat ik uit een vlakgum heb gesneden voor een ander boekje.
Het wordt een eenmalige actie: wat we op die verkopen heeft een kleine oplage en is daarna niet meer te koop. Dus zet 7 december in uw agenda als u uw geld kwijt wilt.

permalink - 6 comments

Pacific Park

Published: 2014-11-23 00:01:16

Morgen ben ik weer te gast bij Sjef Huurdeman in Pacific Park, waar we tussen 16:00 en 21:00 uur de etende en drinkende bezoekers mogen vermaken met muzikaal behang. Sjef koos dit keer drie thema’s: superhelden, namedropping en de saxofoon.
Ik had de tijd om me voor te bereiden, maar vertilde me aan de eerste twee thema’s, waardoor ik morgen niet veel sax-liedjes zal kunnen laten horen.
“Superhelden” is een tof thema, vooral omdat ik een aardige collectie Batman-gerelateerde muziek heb. Daar zou ik wel een paar uur mee kunnen vullen, maar dat ga ik uiteraard niet doen. Na tien keer “nananananana” gaat het sommige mensen vervelen, weet ik uit ervaring. Maar ik heb een paar aardige nummers superhelden gevonden die misschien bij een enkel oplettende Pacific Park bezoeker in goede oren valt.

Ook voor het thema “Namedropping” had ik al snel een ceedee vol. Alleen het aantal liedjes waarin Elvis en de Beatles woorden genoemd is enorm,maar ik heb daarvan slechts een handvol gebruikt. Verder komen onder andere Glenn Miller, Twiggy en Bruce Lee aan bod.

Mocht u zondag tijd hebben, ga iets anders doen! Sjef en ik hebben het meestal te druk met elkaar om echt rekening te houden met het publiek. Maar mocht u toch eigenwijs zijn, u mag altijd proberen een verzoekje gedraaid te krijgen.

permalink - 0 comments

Redbone

Published: 2014-11-21 13:02:47

Ik denk dat de singel “Wounded knee” mij voor het eerst deed beseffen dat geschiedenis niet alleen iets is dat je op school moet leren. Ik heb me destijds niet echt diep verdiept in de manier waarop de nieuwe Amerikanen de oude Amerikanen behandelden, maar er ging wel voor het eerst een lichtje aan dat veel later echt ging branden.
Zoals meestal als ik een singel goed vindt, koop ik ook de andere platen van zo’n band als ik ze tegen kom. De andere singels van Redbone zijn soms goed maar echt achterover vallen doe ik er niet van. Maar onlangs kocht ik deze elpee:

Het is waarschijnlijk hun eerste elpee geweest. Ik heb andere elpees, maar die maakten niet zo’n indruk als deze. Het gaat mij om drie nummers die vallen in het genre “psychedelic soul”. Nou is dit een zeer slecht gedefinieerd genre. Mijn eigen definitie zou ik u niet eens kunnen vertellen, maar nummers die ik zeker op een compilatie zou zetten zijn bijvoorbeeld “Psychedelic shack” en “Cloud nine” van The Temptations.

Sinds ik weet dat er psychedelische soul bestaat zoek ik er wat harder naar, maar echt veel spectaculairs heb ik eigenlijk niet. Niet voldoende om er een avondje mee te vullen.
Op de Redbone elpee staan drie nummers die zich wat mij betreft kunnen meten met de beste in dit genre. En wat ik er extra aardig aan vind, is dat Redbone nou niet echt een populaire soulband is op de blogs die ik lees. Hier is het openingsnummer van de elpee:

De rest komt op een dag op een compilatie.

permalink - 4 comments

More

Published: 2014-11-20 18:32:00

Als er werkelijk een expositie komt van mijn betekende verpakkingen, wil ik dat het niet een paar dingen worden die in lijstjes aan lege witte wanden komen te hangen. Het liefst hang ik alle wanden vol, inclusief de entree en het toilet.
Ondanks dat ik elke dag wel iets maak, past alles nog steeds makkelijk in een grote doos. Dat is dus nog niet voldoende voor een expo. Gelukkig is het nog niet zover en kan ik nog even doortekenen. Hier zijn de laatste verpakkingen:

permalink - 0 comments

Bijlmer slijpers

Published: 2014-11-19 10:49:42

Ik maakte lang geleden een cassette-compilatie met soulballads zoals die populair waren in Surinaamse kringen. Die singels kwamen in de jaren tachtig en negentig in flinke hoeveelheden vrij omdat de Surinaamse deejays en piraten radiozenders hun collectie wegdeden. Het was en is nog steeds een wonder hoe die gasten aan zoveel geweldige platen kwamen in een tijd dat je daar heel moeilijk aan kon komen. Veel van die singels zijn zo obscuur dat je ze nu nog steeds niet allemaal op het Internet kunt terugvinden. En niet alleen obscuur, maar ook fenomenaal goed.
Ik maakte die cassette-compilatie voor een Amerikaanse vriend met wie ik over de Suri-soul scene correspondeerde. Ik koos de meest trage liedjes die ik kon vinden noemde de tape “Bijlmer slijpers”. Hij geloofde niet dat die liedjes allemaal echt zo traag waren, hij dacht dat ik met de opnames geknoeid had.
Uiteindelijk werd dit een serie van twintig cassette-compilaties. Niet alleen Amerikaans soul, maar ook exotische soul, country, rhythm’n’blues en alles wat maar zwoel en schuifelbaar klonk. Er zijn aardig wat Suri-soul compilaties op vinyl gemaakt en daarop staan Engelbert Humperdink en The George Baker Selection gewoon tussen Otis Redding en Wilson Pickett.
Onlangs heb ik al die cassettes weggegooid, ik heb er geen ruimte voor en ik wil niet langer een opslag huren. Maar heb de labels bewaard zodat ik de nummers nu op ceedee kan zetten, als ik dat zou willen.
Het blijft een geweldig genre, die soulballads, maar het is een beetje onzinnig om zoveel compilaties te maken. Dus ik begin maar met aflevering 1 en zie wel waar dit schip strandt.


Hier is een nummer dat waarschijnlijk het openingsnummer wordt op de eerste Bijlmer Slijper compilatie-ceedee:
Kip Anderson met zijn uitvoering van Barbara Lynn’s klassieker:

Dit genre is ook wel bekend als “Deep soul”. Met name Dave Godin heeft hard zijn best gedaan om de mooiste singels te verzamelen en opnieuw uit te brengen. Hier is er eentje van Reuben Bell & The Casanovas:

Ik heb aardig wat singels, maar er is zoveel dat ik nog geen topje van de ijsberg heb. Ik heb ook wat verzamelelpees, maar zelfs daarvan heb ik nog geen fractie van wat er in omloop is. Veel van mijn favoriete nummers ken ik alleen van YouTube. Ik zit daar niet mee, als ik ze maar af en toe kan horen.

permalink - 2 comments

Ornamenten

Published: 2014-11-18 21:19:34

De afgelopen anderhalve week heb ik samen met Dirk Koorn alle ramen van een huis geschilderd. Normale mensen doen dat in de zomer, maar het kon hier niet anders.
Wonder boven wonder lukte het om tussen de buien door alles twee keer te gronden en twee keer af te lakken. Soms was het best koud op de steiger, maar nooit zo koud dat je niet kon schilderen. Onder de zeven graden wordt de verf onhandelbaar. Een paar keer werd de verf wat stroperig, maar omdat het raamkozijnen waren, ging dat allemaal net.
Als kers op de taart heb ik vandaag ornamenten getekend op de stenen halve manen boven de drie benedenramen. Een buurman had ons een foto geven van hoe dit soort ramen er vroeger uitzagen. Bij Van Beek heb ik Posca stiften gekocht. Uiteraard gevraagd of de verf watervast was. Ja, geen probleem. De ornamenten stonden er vrij snel op. Dit was een leuk klusje:

Thuis zat het me toch niet lekker. Is Posca verf echt helemaal watervast? Ik deed wat testjes en ontdekte dat de verf beslist niet watervast is. Dat de verf er afspoelt vind ik op zich niet zo erg, die ornamenten schilder ik wel opnieuw. Maar al die verf loopt dan over de pas geschilderde witte kozijnen!
Volgens buienradar gaat het vannacht niet regenen, dus met een beetje geluk kan ik morgen een laag lak over de ornamenten aan brengen voordat er iets mee gebeurt.
Harde les.

permalink - 1 comment

Shirley & Company

Published: 2014-11-17 14:39:54

Toen ik een jaar of veertien was, kocht ik dit singeltje:

Ik krijg nog steeds kippenvel van dit nummer, met die Hamilton Bohannon-achtige beat, en vooral door die man die er steeds doorheen schreeuwt:

De opvolger was een zielloze imitatie van de hit:

Shirley had al tien jaar eerder een paar rhythm’n’blues hits met Lee, onder andere “Let the good times roll”:

Ze heeft een stem die lijkt op die van Betty Boop. Ik geloof niet dat ik er een hele elpee naar zou willen luisteren, maar in kleine doses vind ik het een intrigerende stem. Ze klinkt alsof ze zichzelf helemaal niet gelooft en of het grootste deel van haar aandacht ergens anders is dan bij de tekst, die ze zingt. Meestal knap ik daar op af,maar in dit geval is het juist de attractie. Ik herinner me dat ik haar als veertienjarige op televisie zag en toen al dacht dat ze nou niet bepaald de dansurgentie uitstraalde waar ze over zong. Ik snap nog steeds niet waarom Shirley daarmee wegkomt en het is maar goed dat ik de tijd niet heb om me met dit soort vragen bezig te houden.
Pas veel later nadat “Shame” een hit was, dertig jaar schat ik, kocht ik dit singeltje:

Jesus Alvarez blijkt de company van Shirley Goodman te zijn. Zijn solo-nummer “Queen bee” gebruikt ook de beat van “Shame”, maar dit klinkt een stuk beter dan “Cry”:

Ik heb nog een singel met deze beat, maar helaas kan ik die nu even niet vinden. En waarschijnlijk zijn er nog tien andere, die ik niet eens ken, dus zo erg is dat niet.

permalink - 4 comments

Discosoul

Published: 2014-11-16 13:02:02

Gisteravond was er weer een Soulclub in de Badcuyp. Dit keer met de film “Northern soul” en drie dames achter de draaitafels. Ik was te laat voor de film, maar op tijd om nog een paar uur te kunnen dansen op Northern Soul singels.
Ik kan me nog goed herinneren dat ik niets snapte van het hele begrip “Northern soul” toen ik het voor het eerst hoorde. Dat was nog in het cassette-tijdperk. Ik heb sowieso moeite met het onderscheiden van muzikale categorieen. Over het begrijpen wat “Popcorn” was heb ik ook tien jaar gedaan. Het interessante aan Northern soul is dat het een achteraf bedacht genre is. In de tijd dat er in het noorden van Engeland fanatiek werd gedanst op soul, draaiden de deejays singels die niemand anders draaide. Dat waren soulplaten, maar die bestreken het hele soulspectrum. Van afro-soul tot pre-disco en van boogie tot funk. Maar met de jaren werd de definitie van Northern Soul steeds nauwer. Inmiddels is er bij de harde kern van dit soort muziek een tunnelvisie ontstaan waarbij het helemaal niet meer gaat om het ontdekken van onbekende dansmuziek, maar om platen die passen in die steeds smaller wordende bandbreedte van de Northern Soul definitie. Het was leuk om te merken hoe Miss Twist, een van de deejays gisteravond, de ongeschreven grenzen een beetje oprekte en daarmee de avond voor mij naar een hoger niveau draaide.
Omdat ik Northern Soul erg goed vind zit ik niet met dit hele proces of de discussies hierover. Het gaat voor het grootse deel aan me voorbij. Ik ben al blij als er ergens goede platen worden gedraaid waar ik op kan dansen. Maar gisteren stond de muziek af en toe wat zachter dan normaal en dan ga ik af en toe toch nadenken als er een mindere singel wordt gedraaid.
Ik noem alle dansmuziek van pakweg na 1964 discosoul. Het gaat mij erom hoe goed een nummer is, niet hoe goed het voldoet aan criteria die een genre definiëren. Mijn voornaamste criteria zijn mijn onderbuikgevoelens en mijn achterhoofdgedachtes.
Vandaag niet veel te doen, dus ik ga verder met het scheppen van orde in mijn discosoul singelcollectie. Ik ben onder andere begonnen aan een compilatie van mensen die klinken als Tom Jones. Als fan van Tom Jones moet ik van mezelf zorgen dat deze compilatie er eentje wordt waar ook Tom Jones met plezier en verbazing naar zou kunnen luisteren. Maar de vraag is of het publiek dat gisteren in de Badcuyp was hier ook met plezier naar zou luisteren.
Hier is een voorbeeld van wat ik bedoel, John-Mike Arlow met “My obsession”:

permalink - 0 comments

Ambacht

Published: 2014-11-15 14:52:33

Het betekenen van verpakkingen, en eigenlijk vrijwel alles wat ik doe benader ik vanuit een ambachtelijk standpunt. Ik wil niet dat er af en toe iets lukt, ik wil gewoon begrijpen hoe je dingen doet en maakt.
Bij het voltekenen van een binnenkant van een verpakking zijn er een aantal lastige aspecten. Een is dat het niet simpel is om op vakken van verschillende formaten iets te tekenen dat toch hetzelfde lijkt. Anders gezegd: het is lastig om te voorkomen dat de grote vlak een veel mooier worden dan de smalle vlakken. Hier is een voorbeeld waarin het goed is gelukt:

De afgelopen weken heb ik een paar dagen gewerkt met twee mannen die uit de decorbouw komen. Door de digitalisering is daar weinig werk meer, dus zij zijn nu ook huisschilders. Nou, dat waren leerzame dagen. Een van de mannen heeft me niet alleen geweldige anekdotes verteld, maar ook allerlei geweldig tips gegeven. Huisschilders missen doorgaans dit soort enthousiasme voor hun werk en vaak ook de creatieve geest om verder te denken dan wat gevraagd wordt.
Ik kreeg ook twee namen van mannen die van een schets of een foto een prachtige tekening op groot formaat op een muur kunnen maken. Uit de losse hand. Dat was ooit een ambacht waarin aardig wat mensen werkzaam waren. Ik zou graag de mensen die het nog zelf gedaan hebben interviewen en uitzoeken wat er gefotografeerd is. Bij een bedrijf als dat van Leo Mineur, dat decennia lang een van de grootste was op dit terrein, is vrijwel niets gefotografeerd van de duizenden filmdoeken die ze voor Rotterdams bioscopen maakten. Maar de man die mij de afgelopen dagen van alles vertelde zei dat hij zelf aardig wat foto’s heeft en de andere mannen van wie ik nu de namen heb ook. Dus dit wordt vervolgd!

permalink - 0 comments

Mini mancave expo

Published: 2014-11-15 14:40:32

Toen ik gisteren thuis kwam, lag er dit op mijn bureau:

Af en toe neem ik me voor om weer eens iets anders te gaan doen dan verpakkingen te betekenen, maar ik vrees dat er een therapie aan te pas moet komen om dit werkelijk te laten gebeuren. En vooralsnog zit ik nog niet eens in de fase waarin ik zelf inzie dat het niet goed voor me is, dus ik heb gisteravond heerlijk zitten tekenen.
Ondertussen dacht ik aan de expositie, die er mogelijk volgend jaar gaat komen. De enige echte eis die ik stelde, voor zover ik in een positie verkeer waarin ik eisen kan stellen, is dat er niet een paar dingen aan een lege witte wanden komen te hangen. Ik wil proberen de bezoekers het gevoel te geven dat ze overladen worden. Dat ze naar huis gaan met het idee dat ze het niet helemaal hebben begrepen. Een van de nog op te lossen kwesties hoe je al die verpakkingen toont. Ik geef vooralsnog de voorkeur aan een soort collage: alle wanden helemaal volhangen, met min of meer gelijkmatige tussenruimtes. Met de oogst van de afgelopen twee dagen heb ik in mijn nieuwe werkruimte een klein testje gedaan:

Zoiets, maar honderd keer zoveel. Plus nog een aantal andere verrassingen. Maar daar ga ik u pas iets over vertellen als het zover is.

permalink - 2 comments

Leffe

Published: 2014-11-13 22:11:38

Onlangs kreeg ik van Gabi vier nieuwe Leffe glazen. Ik drink graag Leffe dubbel en heel graag uit de originele glazen. Daar hadden we er nog maar twee van. Ze waren in de aanbieding: als je een halve liter fles kocht kreeg je er een glas bij cadeau. In mijn eentje drink ik op een een avond geen halve liter, maar ik heb nu weer vier extra glazen en twee liter bier voor als er gasten komen.
De glazen zaten in karton:

Om dat vol te tekenen, moest ik gisteren een uurtje later naar bed, maar dat heb ik er graag voor over.

De andere drie laat ik even liggen tot ik geen schilderwerk meer heb. Als het goed is, is dat volgende week al.

permalink - 2 comments

Verf

Published: 2014-11-13 21:50:28

Sinds een aantal jaren mag ik als huisschilder officieel binnen alleen maar met watergedragen verf werken. Dat was aanvankelijk een probleem: de verf dekte niet, was niet hard, glanste niet en was erg moeilijk egaal aan te brengen op grote vlakken. Maar tegenwoordig zijn er aardig wat merken die goede watergedragen verf maken. Onlangs heb ik een paar dagen gewerkt met Sigma S2U Nova. Dat is erg goede verf, maar ook prijzig: ongeveer 150 euro voor tweeeneenhalve liter.
Bij de verfwinkel waar ik graag verf koop, omdat ze altijd al mijn vragen serieus nemen en vaak met goede antwoorden en oplossingen komen, vroeg waarom deze verf zo prijzig is. Dat bleek te gaan om een aantal aspecten. Een daarvan is dat het Sigma als een van de eerste merken gelukt is om een terpentine-emulsie op te lossen in water. Anders gezegd: dit is bijna gewone, ouderwetse lak, maar dan met water als oplosmiddel in plaats van terpentine. De winkel verkoopt van hun eigen merk een goed alternatief, en dat kost slechts 80 euro per tweeneneenhalve liter. Maar de man die me dit verteld, zei er eerlijk bij dat hun eigen verf niet kleurecht is, en dat is de S2U Nova wel. Maar voor een binnenkant van de twaalf kasten die ik ermee ga schilderen, is kleurechtheid geen punt van belang. Dus dat scheelt ruim driehonderd euro aan verfkosten.
Dit soort kennis zal je niet snel opdoen bij de grote kluswinkels. Daarom ga ik graag naar speciaalzaken als deze. Ook al hangt er regelmatig een briefje aan de deur:

Dit keer moest ik ruim tien minuten wachten. Daarom heb ik de volgende dag drie kaartjes in de brievenbus gedaan:

permalink - 2 comments

Afplakpapier (2)

Published: 2014-11-12 20:08:08

De vijf vellen die ik eergisteren meenam van een schilderklus, zijn klaar:

Sommige vellen zijn een beetje beschadigd, maar om een of andere reden wilde ik deze vellen per se gebruiken. Ik denk dat het komt omdat ik me een beetje erger aan de schilderklus. Het is een huis dat verhuurd gaat worden aan expats. Maar het moet goedkoop opgeknapt worden. Het zal allemaal wel een reden hebben, maar ik word er wat treurig van dat iemand een hoop huur gaat krijgen voor en halfslachtig opgeknapte woning.

permalink - 0 comments

Afplakpapier

Published: 2014-11-10 20:29:50

In de woning waar ik momenteel schilder was een groot raam afgeplakt met papier. Dat bleek tekenpapier van een kwaliteit die ik niet vaak gebruik. Dus ik heb het allemaal voorzichtig losgepeuterd, het plakband verwijderd en vanavond ga ik het voltekenen. Ik zou langzamerhand wel eens iets nieuws kunnen gaan maken, maar vanavond niet. Ik ga gewoon op herhaling, en dan lekker op groter formaat dan ik de laatst tijd teken. Hier is de eerste:

De rest krijgt u een andere keer te zien.

permalink - 1 comment