Showcase

De geschiedenis van ideeën

Saturday, 28 April 2012

Een jaar vijftien geleden besefte ik dat de kennis over de onderwerpen, waarin ik tamelijk obsessief geinteresseerd was, een traceerbare geschiedenis heeft. En erger: dat veel van die sporen leidden tot een begin-idee dat op z’n best twijfelachtig en vaag is, maar vaker gewoon een leugen of onzin. De meeste informatie (om het woord “kennis” te vermijden) die er is over het heelal, onze geschiedenis, de werking van de psyche en de manier waarop het Leven werkt, is onbetrouwbaar.
Toen ik dit besefte, heeft het nog tien jaar gekost om het werkelijk tot me door te laten dringen. Vooral het idee, dat mensen op een grote schaal zo overtuigend liegen en bedriegen over de belangrijkste onderwerpen, vind ik nog steeds heel moeilijk te aanvaarden. Natuurlijk is er ook veel onbewust (zelf) bedrog , maar die scheidslijn is dun.
Heel lang heb ik hier een boek over willen schrijven. Ik heb een paar honderd van de belangrijkste boeken over deze onderwerpen in mijn kast staan, allemaal bewaard met het idee dat ik ooit de geschiedenis van de New Age -ideeën zou beschrijven. Maar ik heb er geen zin meer in. Ik denk er hard over om deze boeken het huis uit te doen. Als iemand serieuze belangsteeling heeft…
Vandaag kocht ik dit boek van Alexandra Neel:

Het werd uitgeven in 1942. In de inleiding beschrijft Alexandra Neel dat ze van meerdere bronnen heeft gehoord dat Zwarte Bon-lama’s mensen levend opsloten in holle tafels. Wat er overbleef werd gebruikt voor de bereiding van onsterfelijkheidselixers. Natuurlijk heeft ze zelf nooit zo’n tafel gezien, en ook geen onsterfelijkheidselixer, maar dit is een goed voorbeeld van hoe ideeën verhalen in wereld komen. En waan kleeft aan, zoals het sprookje zegt: als een verhaal eenmaal in de wereld is, gaat het nooit meer weg, mensen plakken voortdurend meer gegevens aan het verhaal.
Na heel lang puzzelen, en na het ter harte nemen van adviezen van de handvol mensen die net als ik wel serieus de waarheid willen weten, kwam ik tot de conclusie dat ik het moet doen met mijn eigen ervaringen. Als ik een begrip van de wereld, het leven en mezelf wil krijgen, zal dat moeten gebeuren op basis van mijn eigen ervaringen. Holle tafels waarin mensen worden vermoord om levenselixers te bereiden behoren daar niet toe. Maar tot veel begrip van de wereld, mezelf en het Leven ben ik verder helaas nog niet gekomen.

Comments:

jan

2012-04-28 16:28:33

dit boek heb je toch om de kaft gekocht?

frits

2012-04-28 16:38:20

Jawel,deze wel, maar meestal kan ik de verleiding niet weerstaan om het dan toch ook te gaan lezen. Dit boek heb ik niet uitgelezen, ik kwam er niet doorheen.

Dolf Hell

2012-04-29 13:45:56

Inderdaad een bijzonder omslag.
Het is dan ook van de meester affichemaker
Frans Mettes.

← Shad (9)
Shad (10) →