Solaris
Monday, 9 January 2012
Een jaar of tien gelden heb ik dankzij John K. zo’n beetje alle science fiction hoorspelen kunnen beluisteren die er ooit opgenomen zijn. Maar onlangs hoorde ik op YouTube een hoorspel dat gemaakt is van Stanislav Lem’s “Solaris”. Dat is een van mijn TopTieners, en deze versie vind ik nog beter dan de films. Hier is deel 1 (er zijn er acht):
Het verhaal is voor mij een metafoor voor een mogelijke verklaring voor de werkelijkheid. Dit thema komt in honderden romans en films terug, maar zelden wordt het zo benauwend realistisch uitgewerkt als hier door Stanislav Lem. In veel van zijn andere verhalen zit humor, maar in “Solaris” ontbreekt de humor geheel.
Het idee dat het leven een soort droom is, zegt op zich niet zoveel. Ik heb honderden mensen dit horen zeggen zonder dat ze er enige betekenisvolle conclusie uit leken te trekken. En het gaat voor mij erom wat voor conclusie je uit dit idee/gegeven kunt trekken. Het is geen droom die ophoudt als je beseft dat je aan het dromen bent.
Ik geloof trouwens niet dat het leven een droom is zoals onze nachtelijke dromen. Het leven is voor mij een mysterie, en alles wat ik er ooit van gedacht, gezegd of geschreven heb is niet meer dan een poging om op dat moment te beschrijven wat ik meende te begrijpen. Maar ik begrijp er nog steeds niets van. Het aardige aan “Solaris” is dat Stanislav Lem ook niet de illusie wekt dat hij het begrijpt. Hij laat alleen heel knap zien dat er een mysterie is.